Mijn vader.

Mijn vader..

Ik gebruik deze spierbundel vaak als voorbeeld.

Heel zijn leven keihard gewerkt als loodgieter en dat is fysiek echt geen makkie heb ik gezien. Niet gek dat zijn lijf dan ook af en toe protesteerde.

En dan eindelijk met pensioen..
Dan staat krachttraining niet echt bovenaan je lijstje. Helemaal niet als je zoon die toevallig ook nog eens fysiotherapeut en trainer is maar blijft zeggen dat hij het echt eens moet proberen.

Op de foto zie ik hem bijna denken:
“Ja jaaaa lange, je hebt gelijk”

Misschien heeft het hem niet helemaal meegezeten met een paar serieuze klachten die niet meer verdwijnen. Juist daarom had ik hem die spierballen en belastbaarheid nog meer gegund in de jaren hiervoor.

Maar wat ik misschien nog mooier vind? Hij doet het nu op zijn manier, hij werkt aan zijn eigen (top)prestatie. En dat telt net zo goed. Had hij eerder meer kunnen investeren? Zeker. Maar de investering van nu is misschien wel goud waard.

Daar ben ik oprecht trots op.

Want sterk blijven of worden is niet alleen iets voor sporters. Het is misschien nog wel belangrijker voor de vrijheid van later.

Sterk in training, slim in herstel.